ﻣﻦ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ
ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺍﻡ
ﻣﺴﺘﻢ ﺍﮔﺮ ﻳﺎ ﮔﻴﺞ ﻭ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﻣﺪﻫﻮﺷﻢ
ﺍﮔﺮ ﺑﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻭ ﺑﯽ ﭼﻴﺰ ﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ
ﺧﺮﺍﺏ ﺍﻧﺪﺭ ﺧﺮﺍﺏ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﺩﻭﺷﻢ
ﺍﮔﺮ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻣﻨﻄﻖ ﻫﻴﭻ ﺗﺄﺛﻴﺮﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻭ ﮔﻨﮓ ﻭ ﻻﻝ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮﺩﻩٔ ﮔﻮﺷﻢ
ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﻣﺎﺩﺭﻡ: ﻣُﺮﺩﻡ
ﺷﻤﺎ ﺍﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﺩﯼ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺳﺮﺷﮏ ﺳﺎﺩﻩٔ ﺭﻧﺞ ﻓﻼﮐﺖ ﺑﺎﺭﺗﺎﻥ
ﺑﯽ ﺷﺒﻬﻪ ﻣﺪﻳﻮﻧﻢ
ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻮﺝ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺍﺯ ﺑﻴﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺩﻝ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﻢ
ﻫﺰﺍﺭ ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺭﻡ
ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺭﻡ
کارو
.